Bazen bir masada, bir tartışmada ya da bir hayat krizinde bilerek ve isteyerek sessiz kalırsınız. “Ortam gerilmesin,” dersiniz, “kırmayayım,” dersiniz, “bu seviyeye inmeyeyim,” dersiniz. Ama o da ne? Sizin o asil geri çekilmeniz, karşı tarafta bir “zafer” sarhoşluğuna dönüşür.