Taban simidini diğer simitlerden farklı kılan şeylerden biride: şeker ve tuz içermeyen, tamamen doğal nohut mayasıyla hazırlanması oldu. İşte detaylar...
Oruç tutanların en büyük destekçisi haline gelen bu simit ismini yassı ve yayvan yapısından almıştır. Ayrıca klasik sokak simitlerine göre daha tok ve doyurucu özelliğe sahip olan simit, Manisalılar için sadece bir gıda değil, sokakları şenlendiren bir kültür niteliği taşımaktadır.
Taban simidinin en önemli özelliği, yapım sürecinin sabır ve ustalık gerektirmesidir. Simit için ilk adım nohut mayasının hazırlanması ve bu aşama işin en kritik noktasıdır.
Manisa'nın yerli küçük taneli nohutları havanda kırılır ardından sıcak su ve bir miktar tuz ile cam şişelerde 24 saat bekletilmesidir. Hazırlanan canlı maya un ve su ile birleşir ancak hamura ekstradan şeker ya da tuz kullanılmaz.
Nohut mayası kullanımı ise simide hafif tatlımsı bir aroma ve sindirimde kolaylık verir. Öte yandan şekil verilen simitler, fırına girmeden önce sultaniye üzümünden elde edilen pekmezli suda kısa süreli haşlanır ve yüksek yağ oranına sahip kaliteli susamlarla kaplanmaktadır.
Odun ateşinde, taş fırınlarda (kara fırın) yaklaşık 15 dakika pişirilen simitler, kahverengi bir renk alarak fırından çıkarılır. Ayrıca simidin susatmadığı bilinir, içinde tuz ve katkı maddesi bulunmadığı için oruç tutarken en büyük sorun olan susuzluk hissine avantaj sağlamış olur.
Bir diğer avantaj ise nohut mayasının protein yapısı ve tam kıvamlı hamuru sayesinde uzun süre tokluk hissi verir. Mideyi yormadığı bilinen simit aynı zamanda asiditeyi dengeler. Dışı pekmezle renklendiği için koyu görünse de içi bembeyaz ve yumuşaktır.
